خوابگاه
یلدا پشت میز کتابخونه نشست و بند و بساط درسی ش را باز کرد. درست سر میز بغلی یکی از بچه مذهبیای خوابگاه، به اسم ندا، نشسته بود و یکی دیگه از بچه ها که توی اون سفر تهران همراه یلدا اینا بود. اسمش مرضیه بود. داشتن آروم با هم حرف می زدن، ندا به یلدا نگاه کرد ولی اهمیتی نمی داد که اونم حرفاشونو بشنوه. مرضیه هم برگشت نگاه کرد، ندا به مرضیه گفت[2]: این همه هارت و پورت می کنیم پس فردا اسرائیل و فلسطین با هم صلح می کنن به ریش ما هم می خندن. اصلاً فلسطینینا حرفی ندارن که با اسرائیل آشتی کنن.
مرضیه گفت: شما دیگه چرا این حرفو می زنین؟ اگه اينطوره که شما مي گين، چرا مردم غزه در بدترين شرايط زندگي!! در حالي که کمترين امکانات زنده موندن رو ندارن، سرد نمي شن؟ به نظرت ميشه به صهيونيستها گفت ملّت؟؟ اگه همين بلايي که سر مردم غزه اوردن، سر کشور خودت هم مي آوردن، اون وقت هم همين رو مي گفتي؟
- زياد داغ نشو! به خاطر اینه که تو خيلي جووني، از علم سياست تنها بهرهاي که بردي نوشته هاي روزنامه ها و وب سايت هاس! یادت باشه تو جنگ ایران عراق، تشکيلات خود گردان فلسطين که اون زمان دست سازمان آزاديبخش (ساف) بود، از صدام حمايت کرد، نه از جمهوري اسلامي!
- ما مسلمونيم، قبل از اينکه ايراني باشيم. منافع ملّت مسلمون فلسطين عين منافع ماست و ضربه هايي که بهشون مي رسه هم عينا به ما مي رسه. من مسلمون، فرقي بين يک هموطن مسلمون که تو روستاهاي سيستان و بلوچستان يا کردستان يا اصفهان هست و يه مسلمون که تو يه نقطه ي دورافتاده دنيا زندگي مي کنه، نمي بينم. مسلمون مسلمونه. از هر نژاد و قومي که باشه و هر مذهبي که داشته باشه.
یلدا فکری شد: اگه مسلمون نبودن چی؟ دیگه حمایتشون نمی کردم؟
مرضیه داشت ادامه می داد: مردم فلسطين دو دسته ان. بعضیا به خاطر شجاعتاي اوليه اي که از ياسر عرفات ديده بودن، شديدا طرفدارش شدن به حدي که وقتي عرفات مبارزه را کنار گذاشت، بازم ازش حمايت کردن. همينا بودن که چند ماه قبلم جنگ داخلي راه انداختن و شديداً از صلح خاورميانه حمايت مي کنن که البته تعدادشونم کم نيست. گروه دوم، کسایي ان که اول از عرفات حمايت مي کردن ولي وقتي عرفات از مواضع شجاعانه اش دست برداشت، حاضر به همراهيش نشدن و بعدها از حماس حمايت کردن که اينها اکثريت مردم فلسطينن. اکثر مهاجرا و اخراجي هاي فلسطين را هم به اين گروه اضافه کنين. رای 61 درصدی حماس دلیل کافیه
ندا جواب داد: البته فلسطين مسأله دار تر از اين حرفاست چون بعد از اعدام صدام ، تو فلسطين (که دولتش از قضا اون زمان دست حماس بود و نه ساف) سه روز عزاي عمومي اعلام شد و خيمه هاي عزا بر پا شد!! صدام بزرگ ترين حامي مالي و تسليحاتي انتفاضه اول بود و حمله به کويت را هم به بهانه ايجاد انتفاضه دوم انجام داد. اعراب فلسطين نمک شناس تر از اين حرفا بودن که صدام ملعون را ول کنن و از جمهوري اسلامي حمايت کنن. مسئولای جمهوري اسلامي هم اينو ميدونن ولي منافع استراتژيک و ژئوپولوتيک حکم ميکنه که از فلسطين دفاع کنن. يعني اينجا يه جور بحث منافع حکومتي مطرحه و دلايل عقيدتي و شرعي در اين مساله خیلی کم رنگه... بنده به شخصه در محضر خیلی از بزرگان و مسئولين، زودتر از اينا به اين نتيجه رسيده بودم
- اينکه تو فلسطين براي صدام عزاداري کردن، مورد تأييد ما نيست. ولي اينو به حساب جهالت اين عده مي ذاريم. یعنی جهالت و نادونیشون ـ به خصوص که متاثر از فقهاي مرتجع و سياسيونشونه ـ دليل مي شه که ما حقّ مسلّمشون را نديده بگيريم؟ آيا اين خودخواهي و بي عدالتي نيست که بگيم چون اونا يه ديکتاتور را ـ اونطور که بايد ـ نشناختن، پس ما هم در استيفاي حقّشون قدمي بر نمي داريم؟ اينم اضافه کن که سوگوارای صدام در اقليت بودن و خبرگزاريا اين قدر داغش کردن! جمهوري اسلامي در قبال فلسطين دو تا سياست طولي داره: اول اينکه از مردم فلسطين به حکم اينکه جزو ملّت اسلامي هستند حمايت مي کنه. و دوم اينکه طبق چشم انداز تلمودي صهيونيستها، اگه یه روز فلسطين و لبنان و بعد عراق، به دست صهيونيستا بيفته، مرحله ي بعد، قطعا ايرانه. لذا جمهوري اسلامي ايران، جهت حفظ منافع ملّي هم که شده، نبايد بذاره کار به اونجا برسه.
- اگه تا الان فکر می کردم یه کم به خاطر جوونی بی تجربه ای حالا فهمیدم کاملا از سیاست بی خبری. اکثريت قاطع مسلمونای فلسطين، سُني ناصبي هستن و به ائمه اطهار عليهم السلام توهين ميکنن. چنين افرادي، هر چند از نظر ظاهري مسلمان به حساب ميان، اما در حقيقت و بر طبق احاديث اهل بيت (عليهم السلام) بدترين خلق و در حدّ کفر و بلکه بدتر از هر کافري هستن، چون علاوه بر دلايل متقن از قرآن و روايات اهل بيت (ع) راجع به جايگاه و عظمت اهل بيت(ع) حتي بعضي از علماء اهل سنت حب و بغض عترت طاهره را مفتاح بهشت و جهنم و علامت ايمان و کفر دونستن. از جمله امام احمد ثعلبي که از بزرگان اهل سنته تو تفسيرش ذيل آيه مودت (قل لا اسئلکم عليه اجراً الاّ المودّة في القربي) آورده که محبت و مودّت اهل بيت طهارت از اصول دين و ارکان اسلامه و هرکس خلاف اين عقيده داشته باشه کافر و از دين اسلام خارج و ناصبيه.
دليل بر اين مطلب یه روايته که رسول اکرم (صلي الله عليه وآله) فرموده و خود علماء اهل سنت نقلش کردن، از جمله اين روايت که: «آگاه باشيد کسي که بميرد بر دوستي آل محمد شهيد مرده است و توبه کننده از گناه و آمرزيده شده (البته اينجا توضيحي دارد که مجالش نيست)… آگاه باشيد و کسي که بميرد بر دشمني آل محمد، روز قيامت بين دو چشم او نوشته شده است از رحمت خدا نااميد است[3]. آگاه باشيد و کسي که بميرد بر دشمني آل محمد کافر مرده است، آگاه باشيد و کسي که بميرد بر دشمني آل محمد، استشمام نمي کند بوي بهشت را» بله دوست عزيز!! خوارج هم وظيفه مسلموني خودشونو می دونستن که اسلام و مسلمين را نجات بدن، پس قرآن سر نيزه کردن و در مقابل قرآن ناطق وایسادن! خواهرانه نصيحتت ميکنم که حب آل محمد (عليهما آلاف آلاف تحيه و الثناء ) را به اين چيزهاي ظاهري که دعوا سر لحاف ملانصرالدينه نفروشي! و مطمئن باش دولت جمهوري اسلامي هم اگر منافع سياسي و استراتژيک اونجا نداشت، زودتر از اينا در حمايت از فلسطين تجديد نظر کرده بود و صد البته در سياست معيار دوستي و دشمني منافع دولت ها و ملت هاست.
من از کشتار هر انسان ( چه مسلمان و چه هر چيز ديگه) بيزارم و صد درصد ظلم و جور و تعدي را نفي و محکوم ميکنم ! همون طور که از صدام حسين ملعون بيزارم .. عزيزم ! نميدونم چند سالته و اصلا جنگ را به یادت میاد يا اون زمان بچه ی چندين ماهه بيشتر نبودي و يا شايد حتي بعد از جنگ به دنيا اومده باشي! بهتره به جاي اينکه اجازه بدي به جاي تو فکر کنن و تو فقط ناطق و سخنگوي افکار تزريق شده باشي، یه کمي نگاه کني به جانبازایي که يادگار جنگ را هر روز با خودشون اين ور و اونور ميبرن! اينها هم مسلمونن و هموطن تو! شيعه اثني عشري هم هستن. صدامي که فلسطين از اون حمايت کرد و در زمان به درک واصل شدنش هم باز از اون حمايت کرد و هنوز هم ميکنه، اين بلا را به سر اونا آورده .
این حرفا یلدا را تکون داد، ببین کار شیعه و سنی به کجا کشیده! اونوقت ما نشستیم غصه ی اینو می خوریم که تو روضه اشاره به فلسطین نمی شه! نگو خیلی از این مذهبیای ما اصلا همدست و همزبون اسرائیل تازه از کندن ریشه ی فلسطینیا حمایتم می کنن. برای تعصبات دینی شون صدام را بهونه می کنن که فلسطین ازش چیزی جز موشکی که تو اسرائیل زد نمی دونه! یه جوری حرف می زنن انگار تو کشور خودشون هیچ انحراف و اشکالی نیس!
اما جواب مرضیه از این دست نبود چرا که خودشم از همون شیعه های تند و تیز بود، اما لا این حال چه جواب قشنگی؛
- قبول دارم. چیزی که من از مسلمونای فلسطين مي دونم، از خبرگزاريا (فارسي و عربي)، راديو و تلويزيون، روزنامه ها، و تعدادي از دوستای عرب زبونمه. شايد اطلاعات بنده از اون چیزی که شما ديدین ناقص تر باشه يا اشتباه باشه. اين را هم قبول دارم که اگه مسلماني به اهل بيت پيامبر (صلّي الله عليه و آله) اهانت کنه يا دشنام بده، حکم مسلمون را نداره. (اگرچه دايره ي اعتقادات از احکام هم کمتره و در اعتقاد خيلي هاي ديگه هم …) ولي، چیزی که باعث مي شه که ما شديدا از فلسطين و مسلموناش دفاع کنيم، فقط به منافع دولتها و حکومتها بر نمي گرده. به هر حال شما اذعان مي کنين که تو همين کشور فلسطين به اصطلاح ناصبي، فراوان از مسلمانان معتدلم داريم که ناصبي نيستن. اگر شما نمي شناسين، من مي شناسم. تکليف اين گروه چيه؟ نبايد طبق وظيفه ي اسلامي از اين گروه حمايت کرد؟ اينو هم اضافه کن، که فلسطين، يه نماده. يه شعار از شعائر صريح اسلامي. اين را که گفتم، ياد فدک افتادم. ما وقتي ميگيم از فلسطين دفاع مي کنيم، يعني از اسلام دفاع مي کنيم. حالا اگه تو اين کشور عده اي ناصبي هم زندگي مي کنن، اين دعواييه بين برادرا که تو جاي خودش بايد حل بشه. حرف از حبّ آل محمد زدی. ما هم معتقديم که بايد برای اين محبت جون داد و اونو با چيزي معاوضه نکرد. ولي همين آل بيت پيامبر که حاضريم خودمون و همه هستيمون را فداشون کنيم، ما را امر به دفاع در برابر ظلم، و حمايت از مظلوم کردن. (کونوا للظالم خصما و للمظلوم عونا) و همينا به ما یاد دادن و دستور صريح دادن که از اصل اسلام و بنيان اسلام دفاع کنيم. نگاه کنين اميرالمؤمنين تو نهج البلاغه چی می گه: “در محدوده ي حکومت اسلامي، زيور آلات از پاي يک زن يهودي ـ که تحت لوا و مسؤوليت و امنيت همين حکومت زندگي مي کند ـ کشيده اند. اگر کسي به خاطر اين ننگ بميرد، نزد علي ملامت نمي شود. “(نهج البلاغه، خطبه 27، در حالي که مردم را تشويق به دفاع از اسلام مي کند) و فراموش نکنيم که همين حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در زمان خلافت کساني که حقش را ضايع کردن و بزرگترين ضربه را به اسلام زدن، به اونا مشورتهاي اساسي و سرنوشت ساز مي ده.
به نظر شما اونا که علي و خاندانش را شناختن و ظلم کردن بدترن يا اينها که علي را نشناختن و از جهالت حبّش را ندارن؟(و البته که خیلیشون، حبّ ایشون را دارن و ایشون را خليفه ي چهارم از خليفه هاي راشدين مي دونن و تکريمش مي کنن. اگر دقت کنين، ناصبيايي که حکم کافر دارن، بسيار کم ان. حد اقل اينه که به صرف احتمال، هرگز کفر کسي ثابت نمي شه. بذار اين مساله را جاي خودش بحث کنيم)
از خوارج اسم بردي. خوارج اسلام داشتن ولي بصيرت نداشتن. همين نکته اونا را زمين زد و از اسلام خارج کرد. کسي که بصيرت نداره، شايد احساس وظيفه کنه، ولي اين دليل نمي شه که اون که بصيرت داره احساس وظيفه نکنه. اگر این طور بود، اميرالمؤمنين در مدت کمتر از 5 سال جنگ نمي کرد. مي رفت و ساخت و ساز می کرد و اقتصادو رونق مي داد که الان یه عده اي عامي جاهل نگن علي خشتي بر خشتي بنا نکرد. اين دليل را جز مغلطه اي که ناخواسته گرفتارش شدي، نمي دونم[4]
غزه
خورشید غزه داشت خودشو از میون دود و دم بالا می کشید. عدی با اضطراب راه می رفت و دستش را لابلای موهاش می کشید. خبرایی که داشت حاکی از این بود که اسرائیل مسیر پیشروی زمینی را از مناطق باز یا تخریب شده پیش گرفته بود که جایی برای پنهان شدن چریکای حماس و نزدیک شدن به نیروهای اسرائیلی وجود نداشت. بعضی خونه ها و ساختمونای فلسطینی درست چند روز مونده به جنگ با بلدوزر تخریب شده بود. حالا معلوم می شد به خاطر این بوده که نواحی پیشروی اسرائیلیا هیچ عوارض سطحی برای پناه گرفتن و مقاومت نداشته باشه.
فادی تو این مدت چنان غرق شخصیت عدی بود که متوجه سایر بچه ها نشده بود. اعضای مقاومت با شنیدن این اطلاعات به نگرانی هاشون اضافه می شد. یکی شون با فهمیدن این که چندان عرصه ای برای دفاع از خاک کوچیکشون ندارن در سکوت رفت یه کناری و به نماز ایستاد. اون یکی قرآنو برداشت و با اشکی که تو چشماش حلقه زده بود یه گوشه نشست. یکی دیگه کنارش نشست و دستش را رو شونه ش گذاشت و یه سومی بهش ملحق شد. یکی از اعضا سرش را به طرف آسمون بلند کرد و شروع کرد به دعا. یکی زیر لب با آهنگ تکرار می کرد: لله الحمد. که البته صداش با صدای چندتا جوون دیگه متصل شد و یه آهنگ متعادل پدید آورد. عدی با تموم بزرگیش با تمام وجود میون این همه شور گم شده بود و الان که فادی انگار برای اولین بار بود تمام گروهش را می دید، می دید همه اینجا عدی هستن. هیچ فرقی بین فرمانده و سرباز نیست.
عدی غیر از اینکه رابط گروه بود دیگه هیچ برتری نسبت به گروه نداشت. همون کارایی که همه می کردن اونم می کرد، هیچ اهمیتی نداشت کار خفیف یا مهمی باشه.
چقدر فادی از بودن بین همچین گروهانی احساس سعادت و خوشبختی کرد. احساس کرد از اینجا تا خدا دیگه خیلی راه طولانی نیست. ناگهان یه چیزی قلبش را فشار داد. چقدر جای بشری خالی بود. بشری اصلا برای چنین فضا و روحیه ای به دنیا اومده بود. جداً! کاش بشری پسر شده بود.
عدی یه جا نشست و با صدای نسبتاً بلندی دعا کرد: خدایا اگه این فاجعه کفاره ی حمایت ما از ظالم هاست ما را به بی خبری مون ببخش. اشک مردونه ای تو چشمش جوشید و به حالت فوران فروچکید. همه با تحیّر به طرفش برگشتن. کسی نمی خواست ناراحت ترش کنه. اونجا همه عاشق هم بودن.
حالا که جنگ حق و باطل داشت به اوج می رسید باید معلوم می شد جبهه ی حق کجا پشت ظالم اومده. یکی گفت: فرمانده، خدا از ما نگذره اگه ستمگری دیده باشیم و پسندیده باشیم. کی مثل ما تلخی ظلم را چشیده؟ بگو از کدوم ظالم حمایت کردیم؟
عدی با لحن خیلی محکمی گفت: قهرمان عرب، شهید عراق، صدام حسین!!
چنین بحثی تو پایگاه دیگه ای، تو خونه ی دیگه، تو هیچ کجای غزه در نگرفت، ای کاش در می گرفت. شاید به خاطر جنگ بود که اضطرار را به هرچیزی مقدم کرده بود، شاید به خاطر محاصره و انزوا که اونا را از شنیدن و دیدن دنیای بیرون محروم کرده بود. شاید هم درگرفته و من نمی دونم،
- ولی صدام هواخواه ملت فلسطین بود! برای انتفاضه هزینه می کرد. به اسرائیل حمله کرد، دشمن قسم خورده ی اسرائیل و امریکا بود، و اِلّا چرا امریکا پایینش کشید و سپرد به حکم اعدام.
- منم می گم ما حامی کشور خودمون را ترجیح دادیم با اینکه اون خودش اشغالگر کشورای دیگران بود. امریکا اگه با صدام روبرو شد چه بسا این دفع ظالمین به دست ظالمین بود، نه توجیه دفاع نامسئولانه ی ما از اون. شاید به خاطر خودخواهی ما بود که این قهر و عذاب برامون نازل شد.
- ما هرگز صدام حسین را به خاطر کاری که با شیعیان کرد مؤاخذه نمی کنیم. حتی اونم به خاطر غیرت اسلامی ش بوده.
- حقا که خدا در کمینه! احتلال همون حرفی را درباره ی ما عربای فلسطینی می زنه که ما خودمون درباره ی برادرای شیعی مون می زنیم.
دیگه این صحبتی نبود که همه ی گروهان را در مقابل عدی قرار بده. حالا کسایی موافق عدی بودن، و کسایی غیر از نظرش را داشتن. فادی سردرگم و نامیزان سعی می کرد قبل از فدا شدن به حق برسه، ولی حق خیلی دور از دسترس بود.
- شیعی ها کارایی می کنن که همه ی ما ازش باخبریم و در حد کفر و شرک اونا را پیش می برن، چه بسا با این کار خون خودشون را مباح کنن.
- "شما را چه شده که به امید دارایی دنیا به کسی که شما را سلام می دهد می گویید مومن نیستی"[5]. وای به حال من و شما، کی مثل شیعییون از مظلومیت ما دفاع کرده؟ "شما را چه شده که در راه خدا و ضعیف شدگانی از زن و مرد و کودک که گفتند خدایا ما را از این سرزمین ظالمان نجات ده"[6]. پس عجب اهتمامی دارن این نامسلمونا به اقامه ی اسلام!! خودتون که همه دلباخته ی ایرانین، می دونین که صداش همه ی دنیا را پر کرده علیه اسرائیل، مگه نمی دونین که ایران اکثر مردمش شیعی ان؟
- ولی نباید بذاریم اَبطالمون (=قهرمانانمون) را ازمون بگیرن. چه چیزی جز اسلام می تونست به این عرب بزرگ انگیزه ی ایستادن برای فلسطین را بده؟
- در واقع همون عرب بودنِ اون مَرده که ما را به پیروی خودش می کشونه نه مسلمان بودنش. هیچ مسلمانی مسلمان دیگه را با بمب شیمیایی نمی زنه، کشور شیعه و سنی را اشغال نمی کنه و برای سرکوبشون دست یاری به طرف امریکا و اروپا دراز نمی کنه.
برای مردم فلسطین شنیدن این حرفا چندان عادی نیست. اصلا اینقدر عرصه بهشون تنگه که بخوان یا نخوان دستشون به حرفا و نگاه های جدید نمی رسه. عدی دنباله ی حرف همرزمش گفت: خدایا ما تنها مردمی تو دنیا نیستیم که بعضی راه ها را خطا رفتیم، به خاطر ایستادگی مون در راه تو از خطاهامون بگذر و به گناهامون أخذمون نکن.
یکی دستش را رو شونه ی عدی گذاشت، دو نفر دیگه که داشتن با هم بحث می کردن با دو دست با هم دست دادن و همه ی کدورتا تو چند دیقه محو و ناپدید شد.
شب حادثه اینقدر نزدیک شده بود که می تونستی صدای نفساش را بشنوی! شب شبِ تاسوعا بود.
[1] قل ان كان ابائكم و ابناوكم و اخوانكم و ازواجكم و عشيرتكم و اموال اقترفتموها و تجاره تخشون كسادها و مساكن ترضونها احب اليكم من الله و رسوله و جهاد في سبيله فتربصوا حتى یاتى الله بامره و الله لایهدی القوم الفاسقین ... توبه آیه 24
[2] برگرفتی از یکی از بحث های بلاگی
[3] من مات علي حب آل محمد مات شهيداً الا و من مات علي حب آل محمد مات مغفوراً له الا و من مات علي حب آل محمد مات تائباً… الا و من مات علي بغض آل محمد جاء يوم القيامة مکتوباً بين عينيه آيس من رحمة الله الا و من مات علي بغض آل محمد مات کافراً و من مات علي بغض آل محمد لم يشمّ رائحة الجنة
[4] تمام این بحث غیر از نظرات یلدا نقل قول شده از بلاگ دوستمان می باشد و به هیچ عنوان بازتاب دهنده ی نظر مؤلف نیست.
[5] ... لاتقولوا لمن القى اليكم السلم لست مؤمنا تبتغون عرض الحيوة الدنيا فعند الله مغانم كثيرة كذلك كنتم من قبل فمن الله عليكم فتبينوا ... سوره ی نساء آیه 94
[6] و ما لكم لاتقاتلون في سبيل الله و المستضعفين من الرجال و النسا و الولدان الذين يقولون ربنا اخرجنا من هذه القريه الظالم اهلها واجعل لنا من لدنك وليا واجعل لنا من لدنك نصيرا » (نسا آيه 75 )